Feyzü’l FurkanTefsirli Kur’ân-ı Kerîm Meâli
106. KureyşÂyet 1
سُورَةُ قُرَيْشٍ

Kureyş Sûresi

MEKKÎ4 âyet · Cüz 30 · Nüzûl sırası 29
Bu sûre hakkındaMekke döneminde nâzil olmuştur. Dört âyettir. Adını ilk âyetinde geçen ve bir kabile adı olan “Kureyş” kelimesinden almıştır.
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖیمِ
Rahmân ve Rahîm Allah’ın adıyla
1
لِاٖیلٰفِ قُرَیْشٍۙ ﴿1﴾
Kureyş (kabilesi, güvenliği sağlanıp sefere) alıştırıldığı (ve başkalarıyla uzlaştırıldığı) için;
2
اٖلٰفِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَٓاءِ وَالصَّیْفِۚ ﴿2﴾
Kış(ın Yemen) ve yaz(ın Şam) seferine (Allah’ın) kendilerini alıştırdığı (ve başkalarıyla uzlaştırdığı) için;
3
فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هٰذَا الْبَیْتِۙ ﴿3﴾
Şu Beyt’in (Kâbe’nin) Rabbine kulluk etsinler.
4
اَلَّـذٖٓی اَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَاٰمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ﴿4﴾
O (Rab) ki onları (Kâbe hürmetine) açlıktan (kurtarıp) doyurmuş, hem de kendilerini korkudan güvene kavuşturmuştur.
*
Allah’a şükrün gereği O’na imandır; iman ise O’na teslimiyettir.