سُورَةُ الْاِخْلاَصِ
İhlâs Sûresi
MEKKÎBu sûre hakkındaMekke döneminde nâzil olmuştur. Dört âyettir. Kur’an’ın ve İslâm’ın özü olan sûredir. Bu sebeple bu adla anılmıştır.
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖیمِ
Rahmân ve Rahîm Allah’ın adıyla
1
قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ ﴿1﴾
De ki: “O Allah, birdir.”
2
اَللّٰهُ الصَّمَدُۚ ﴿2﴾
Allah Samed’dir (her varlık O’na muhtaçtır, O hiçbir şeye muhtaç değildir, başvurulup yardım istenilecek tek varlık O’dur).
3
لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْۙ ﴿3﴾
(O) baba olmadı ve doğmadı da.
*
İncillere hıristiyanlarca yazılan: “Allah babadır, oğul Allah da İsa’dır.” şeklindeki küfür ve şirk inancı bu âyetle reddedilmiştir. Allah ezelî ve ebedîdir. O, ne doğmuş çocuk olarak aciz bir varlık ne de çocuğa muhtaç bir varlıktır. O, Samed’dir.
4
وَلَمْ یَكُنْ لَهُ كُفُوًا اَحَدٌ ﴿4﴾
Hiçbir şey O’na denk (ve benzer) değildir.
*
Allah, zât-ı ulûhiyetinde, mülkünde, kudretinde, hükmünde, hâkimiyetinde ve bütün sıfatlarında birdir. Eşi, dengi ve benzeri yoktur.
*
Bu sûrenin bir adı da Tevhid sûresidir. Bundan dolayı hadîs-i şerîfte; İhlâs sûresinin, Kur’an’ın üçte birine denk olduğu bildirilmiştir.